चीनको युवा बेरोजगारी दर अगस्टमा १८.९ प्रतिशत पुगेको छ, जसले बढ्दो प्रतिस्पर्धी श्रम बजारमा प्रवेश गरिरहेका रेकर्ड संख्याका विश्वविद्यालय स्नातकहरूले सामना गरिरहेका जटिलतालाई उजागर गर्दछ। कमजोर आन्तरिक माग, सुस्त आर्थिक गति र प्रारम्भिक तहका भूमिकाहरूलाई आर्टिफिसियल इन्टेलिजेन्स (एआई) ले विस्थापित वा परिमार्जन गर्ने चिन्ताले रोजगारीको दबाब बढाएको छ।

राष्ट्रिय तथ्याङ्क ब्यूरो (एनबीएस) ले गत हप्ता सार्वजनिक गरेको तथ्याङ्क अनुसार विद्यार्थीबाहेक १६ देखि २४ वर्ष उमेर समूहका युवाहरूको बेरोजगारी दर जुलाईको १७.९ प्रतिशतबाट बढेर अगस्टमा १८.९ प्रतिशत पुगेको छ। यो तथ्याङ्क गत वर्षको अगस्टमा दर्ता भएको दरसँग मिलेको छ र सन् २०२३ मा चीनले परिमार्जित युवा बेरोजगारी मापन विधि लागू गरेपछिकै उच्चतम मध्ये एक हो।

अघिल्लो मापन विधि अन्तर्गत, जुन २०२३ मा युवा बेरोजगारी २१.३ प्रतिशत पुगेको थियो। परिमार्जित गणनाले विद्यार्थीहरूलाई समावेश गर्दैन, जसले गर्दा अघिल्ला तथ्याङ्कहरूसँग प्रत्यक्ष तुलना गर्न कठिन हुन्छ।

रेकर्ड स्नातकहरूको आगमन र कमजोर रोजगारी बजार

यस ग्रीष्मऋतुमा अनुमानित १.२७ करोड (१२.७ मिलियन) विश्वविद्यालयका विद्यार्थीहरू स्नातक भएका छन्, जसले सुस्त आर्थिक गतिविधिबाट पहिले नै प्रभावित श्रम बजारमा ठूलो दबाब थपेको छ। नयाँ स्नातकहरू श्रम बजारमा प्रवेश गर्ने र रोजगारी पाउन समय लाग्ने भएकाले युवा बेरोजगारीमा हुने वार्षिक वृद्धि आंशिक रूपमा मौसमी हुन्छ।

तथापि, ठूलो संख्यामा स्नातकहरूको आगमनले विशेष गरी शिक्षित युवा कामदारहरूका लागि प्रवेश बिन्दु मानिने क्षेत्रहरूमा पर्याप्त दक्ष रोजगारी सिर्जना गर्ने चीनको अर्थतन्त्रको क्षमतामा फराकिलो प्रश्नहरू खडा गरेको छ।

विशेष गरी प्रविधि क्षेत्रमा परिवर्तन भइरहेको छ किनकि कम्पनीहरूले एआई-संचालित उपकरणहरू बढ्दो रूपमा अपनाइरहेका छन्। एआईले उत्पादकत्व बढाउन र नयाँ पेशाहरू सिर्जना गर्न सक्ने भए तापनि सीमित अवसरहरूका लागि प्रतिस्पर्धा गरिरहेका भर्खरका स्नातकहरूका लागि जुनियर पदहरूमा यसको प्रभाव चिन्ताको विषय बनेको छ।

एआईको क्षेत्रीय जोखिम

एआईको सम्भावित रोजगारी प्रभाव चीनभन्दा बाहिर पनि फैलिएको छ। अन्तर्राष्ट्रिय श्रम संगठन (आईएलओ) ले गत महिना प्रकाशित गरेको प्रतिवेदन अनुसार पूर्वी एशियामा १५ देखि २९ वर्ष उमेरका कामदारहरूले ओगटेका करिब ७.५ प्रतिशत रोजगारीहरू एआईको उच्च जोखिममा रहेका पेशामा पर्छन्।

यदि ती पदहरू मध्ये १० प्रतिशत हराएमा क्षेत्रभरका करिब १५ लाख युवाहरूले बेरोजगारीको सामना गर्नुपर्ने, अन्य पेशामा सर्नुपर्ने वा श्रम बजारबाट पूर्ण रूपमा बाहिरिनुपर्ने अनुमान निकायले गरेको छ।

यी तथ्याङ्कहरूले एआईको जोखिम र वास्तविक रोजगारी विस्थापन बीच फरक छुट्याउनुको महत्त्वलाई उजागर गर्छन्। एआईबाट प्रभावित पेशाहरू पूर्ण रूपमा लोप हुनुको साटो तिनका कार्यहरू र सीप आवश्यकताहरूमा परिवर्तन आउन सक्छ। तैपनि, यदि रोजगारदाताहरूले जुनियर भर्ना घटाए वा उनीहरूको प्राविधिक अपेक्षा बढाए भने पर्याप्त अनुभव बिना श्रम बजारमा प्रवेश गर्ने कामदारहरूले विशेष कठिनाइहरूको सामना गर्नुपर्ने हुन सक्छ।

फराकिलो श्रम बजारको दबाब

युवा रोजगारीमा आएको गिरावट पाका युवा कामदारहरूको बेरोजगारीमा भएको सामान्य वृद्धिसँगै भएको छ। विद्यार्थीबाहेक २५ देखि २९ वर्ष उमेर समूहका बेरोजगार दर जुलाईको ७.२ प्रतिशतबाट बढेर अगस्टमा ७.५ प्रतिशत पुगेको छ।

चीनको समग्र सहरी बेरोजगारी दर पनि जुलाईको ५.२ प्रतिशतको तुलनामा अगस्टमा बढेर ५.३ प्रतिशत पुगेको छ।

यी तथ्याङ्कहरूले चीनको श्रम बजारमा निरन्तर दबाब रहेको संकेत गर्छन्, यद्यपि युवा बेरोजगारी दर विशेष गरी मौसमी स्नातक प्रवेश र रोजगारी खोजीका ढाँचाहरूमा हुने परिवर्तनप्रति संवेदनशील हुन्छ।

तत्कालको चुनौती भनेको दक्ष कामदारहरूलाई समर्थन गर्न सक्षम क्षेत्रहरूमा रोजगारीका अवसरहरू कायम राख्दै स्नातकहरूको पछिल्लो समूहलाई खपत गर्नु हो। दीर्घकालमा, कमजोर आन्तरिक माग, औद्योगिक पुनसंरचना र एआई अपनाउने प्रक्रिया बीचको अन्तरक्रियाले महत्वपूर्ण आर्थिक र प्राविधिक परिवर्तनका बीच श्रम बजारमा प्रवेश गर्ने पुस्ताको रोजगारीको सम्भावनालाई आकार दिन सक्छ।