पाकिस्तानमा गरिबी र ऋणको चपेटामा परेका बन्धुवा मजदुरहरू कसरी अवैध अङ्ग व्यापारको शिकार भइरहेका छन् भन्ने डरलाग्दो तथ्य उजागर भएको छ। अन्तर्राष्ट्रिय अनुसन्धानका अनुसार संगठित आपराधिक समूहहरूले आर्थिक रूपमा विपन्न नागरिकहरूलाई ऋणको जालमा फसाएर उनीहरूको शरीरका अङ्गहरू तस्करी गर्ने गरेको पाइएको छ। यो घटनाले मानवअधिकार र कानुन कार्यान्वयनको दयनीय अवस्थालाई सतहमा ल्याइदिएको छ।
विशेषगरी ग्रामीण भेगका असहाय समुदायलाई सुरुमा ऋण दिएर बन्धुवा बनाउने र त्यसपछि उनीहरूको सामाजिक तथा कानुनी कमजोरीको फाइदा उठाउँदै अङ्ग झिक्ने गिरोह सक्रिय रहेको रिपोर्टले देखाएको छ। यस प्रक्रियामा पीडितहरू यति निरीह बनाइन्छन् कि उनीहरूले आफ्नो शरीरमाथि भइरहेको यो जघन्य अपराधको प्रतिरोध समेत गर्न सक्दैनन्। संकलन गरिएका यी अङ्गहरूलाई अन्तर्राष्ट्रिय बजारमा महँगो मूल्यमा बिक्री गर्ने गरिएको छ।
यस संगठित अपराधमा स्थानीय दलालदेखि लिएर केही स्वास्थ्य संस्थाहरूको समेत मिलेमतो रहेको आशंका गरिएको छ। कतिपय अवस्थामा पीडितहरूलाई झुक्याएर त कतिपयलाई चरम दबाबमा पारेर शल्यक्रिया गरिने र त्यसपछि उनीहरूलाई उपचारविहीन अवस्थामा छाडिने गरेका विवरणहरूले अवस्था कति भयावह छ भन्ने पुष्टि गर्छ। अधिकारकर्मीहरूले यसलाई जैविक शोषण र आधुनिक दासताको सबैभन्दा खतरनाक स्वरूप मानेका छन्।
पाकिस्तानमा यस्ता क्रियाकलाप विरुद्ध कानुन नभएको होइन, तर फितलो कार्यान्वयन र प्रशासनिक निकायमा व्याप्त भ्रष्टाचारका कारण अपराधीहरूले उन्मुक्ति पाउने गरेका छन्। राजनीतिक संरक्षणले यो समस्यालाई झन् जटिल बनाएको छ। यसले गर्दा पाकिस्तानको स्वास्थ्य प्रणालीको विश्वसनीयतामाथि समेत ठूलो धक्का लागेको छ।
विश्लेषकहरूका अनुसार यो प्रवृत्तिले पाकिस्तानको अन्तर्राष्ट्रिय छविमा गम्भीर नकारात्मक असर पारेको छ। यसलाई रोक्न केवल कानुनी कागजमा सुधार गरेर पुग्दैन; यसका लागि प्रभावकारी कार्यान्वयन, पीडितहरूको सुरक्षा र अन्तर्राष्ट्रियस्तरको समन्वय अनिवार्य देखिन्छ। यदि तत्काल ठोस कदम नचालिए यसले सामाजिक संरचनामै दीर्घकालीन क्षति पुर्याउने निश्चित छ।
