बेइजिङले रणनीतिक प्रविधि र उन्नत उत्पादन क्षेत्रमा राज्यको स्रोतसाधन केन्द्रित गरे तापनि त्यसले आन्तरिक माग र उपभोक्ता आत्मविश्वास बढाउन नसक्दा चिनियाँ नेतृत्वअघि नियन्त्रण र आर्थिक पुनरुत्थानबीच सन्तुलन मिलाउने जटिल चुनौती खडा भएको छ।
सन् २०२६ को पहिलो नौ महिनाको तथ्याङ्क अनुसार चीनको कूल ग्राहस्थ उत्पादन (जीडीपी) ४.६ प्रतिशतले बढेको छ। तर, सोही अवधिमा अचल सम्पत्ति लगानी ७.२ प्रतिशतले खुम्चिएको छ भने घरजग्गा क्षेत्रको लगानी २०.६ प्रतिशतले घटेको छ। साथै, सेप्टेम्बर महिनामा खुद्रा बिक्री केवल १.१ प्रतिशतले मात्र वृद्धि हुनुले सर्वसाधारणमा आर्थिक असुरक्षा कायमै रहेको स्पष्ट पार्छ।
विद्युतीय सवारीसाधन तथा ब्याट्री जस्ता रणनीतिक प्रविधिमा चीनले उल्लेख्य सफलता हासिल गरे पनि यसले घरजग्गा क्षेत्रको सुस्तताबाट सिर्जित क्षतिलाई पूर्ति गर्न सकेको छैन। घरजग्गाको अवमूल्यनले सर्वसाधारणको सम्पत्तिको सुरक्षामा आँच पुर्याएको छ भने स्थानीय सरकारहरूको राजस्व खुम्च्याउँदै निजी क्षेत्रको नयाँ लगानीप्रतिको उत्साह घटाइदिएको छ।
अक्टोबर २६ देखि २९ सम्म सम्पन्न कम्युनिस्ट पार्टीको पाँचौँ पूर्ण बैठकले पार्टी अनुशासन र केन्द्रीय नियन्त्रणलाई प्राथमिकता दिएको छ। यद्यपि, कडा निगरानीले नीतिगत कार्यान्वयन र अनुशासन कायम गर्न मद्दत पुर्याए तापनि, केवल राजनीतिक निर्देशनका भरमा सर्वसाधारणलाई खर्च गर्न वा व्यवसायीलाई जोखिम मोलेर लगानी गर्न बाध्य पार्न सकिँदैन।
बेइजिङले आगामी दिनमा आफ्ना आर्थिक प्राथमिकताहरूलाई सर्वसाधारणको स्वास्थ्य, रोजगारी र सामाजिक सुरक्षासँग कसरी जोड्छ भन्ने विषयले नै चिनियाँ अर्थतन्त्रको भावी दिशा तय गर्नेछ। राजनीतिक नियन्त्रणलाई मात्र समाधान मानिएमा आर्थिक संकुचनको मूल कारण सम्बोधन नहुने जोखिम कायम रहने देखिन्छ।
